1403/04/02
ضیاء فلاح محمدی

ضیاء فلاح محمدی

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید:
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس:
دانشکده: دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
نشانی:
تلفن: 09111127633

مشخصات پژوهش

عنوان
تأثیر 6 هفته تمرین با تحریکات موزون حسی (شنیداری و دیداری) بر همانقباضی، سرعت و تغییرپذیری راهرفتن سالمندان سالم
نوع پژوهش
پایان نامه
کلیدواژه‌ها
الکترومیوگرافی، پارامترهای کینماتیک، سالمندی اولیه، سیستم عصبی عضلانی، مداخلات توجه بیرونی.
سال 1398
پژوهشگران حدیث حسینی(دانشجو)، مژگان معمار مقدم(استاد مشاور)، سید اسماعیل حسینی نژاد(استاد مشاور)، ضیاء فلاح محمدی(استاد راهنما)

چکیده

راه رفتن در سالمندی تحت تاثیر فرآیندهای تخریبی حسی-حرکتی و همینطور شناختی می باشد. افزایش توجه به اندام ها حین فعالیت های ساده و خودکار مانند راه رفتن یکی از نتایج تغییرات سالمندی است که افزایش سطوح هم انقباضی عضلانی و تغییر رفتار کینماتیک را به عنوان مکانیزم جبرانی به دنبال دارد. لذا هدف از تحقیق حاضر اثر یک دوره تمرین راه رفتن با تحریکات ریتمیک شنیداری و دیداری به عنوان یک توجه بیرونی بر هم انقباضی عضلات اندام تحتانی و همچنین پارامترهای فضایی-زمانی راه رفتن سالمند می باشد، تا توجه به مفاصل و عضلات حین راه رفتن را حذف کرده و ناهنجاری هم انقباضی و تغییر رفتار کینماتیک بهبود یابد. روش ها: 48 مرد سالمند سالم (سن: 28/5±27/68; قد: 51/6±56/167; وزن: 05/9±25/77) بدون سابقه جراحی در اندام تحتانی و اختلال در راه رفتن بطور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. پس از همگن سازی، بطور تصادفی به 2 گروه کنترل (بدون تمرین، راه رفتن بدون مداخله) و 2 گروه تجربی (راه رفتن با تحریک ریتمیک شنیداری، راه رفتن با تحریک ریتمیک دیداری) تقسیم شدند. برای ارزیابی هم انقباضی، عضلات: ساقی قدامی، نعلی، پهن داخلی، پهن خارجی و دوسر رانی طی 90 ثانیه راه رفتن عادی در پیش و پس آزمون مورد بررسی قرار گرفت. همچنین برای بررسی مولفه های کینماتیک از جمله آهنگ راه رفتن، طول و زمان گام برداری، ویدیوی 3 کوشش 5 دقیقه ای راه رفتن با سرعت ترجیحی روی تردمیل توسط دوربین های موشن در پیش و پس آزمون ثبت شد. تمرینات به مدت 6 هفته، 3 جلسه درهفته و هر جلسه 20 دقیقه انجام شد. تحلیل داده ها توسط مدل آنالیز کوواریانس پارامتریک و بوت استرپ ناپارامتریک در سطح معناداری 05/0 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که 6 هفته راه رفتن با تحریکات ریتمیک، بر هم انقباضی عضلات سالمند معنی دار نبود (05/0P). نتیجه: نتایج نشان می دهد راه رفتن با تحریکات ریتمیک بر هم-انقباضی عضلات منتخب در سالمندی اولیه اثری نداشت. به نظر می رسد برای مشاهده تغییرات چشم گیر در الگوهای پیچیده عضلانی مدت زمان تمرین بیشتر (چه از نظر طول دوره و چه از نظر تعداد و زمان جلسات تمرین) مورد نیاز است، اما به دلیل ارتباطات قوی پالس های ریتمیک با حرکت تاثیر معنادار مثبتی بر