1403/03/04
الهه طالبی گرکانی

الهه طالبی گرکانی

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید:
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس:
دانشکده: دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
نشانی:
تلفن: 0113532214

مشخصات پژوهش

عنوان
بررسی تاثیر تغذیه با غذای پرچرب و تمرین هوازی بر مقادیر آکواپورین های 7 و 9 بافتی موش های صحرایی نر
نوع پژوهش
پایان نامه
کلیدواژه‌ها
آکواپورین7، آکواپورین9، تمرین هوازی، تمرین تناوبی شدید، غذای پرچرب
سال 1396
پژوهشگران یدالله نوری شورابی(دانشجو)، علی رضا صفرزاده(استاد مشاور)، الهه طالبی گرکانی(استاد راهنما)

چکیده

مقدمه و هدف: تولید و تراوایی گلیسرول از بافت چربی به سمت کبد نقش کلیدی در تنظیم هموستاز چربی و گلوگز دارد. پروتئین های آکواپورین7 (AQP7) بافت چربی و آکواپورین9 (AQP9) بافت کبد از اعضای خانواده آکواگلیسروپورین ها نقش مهمی را در انتقال گلیسرول از بافت چربی به کبد ایفاء می کنند. هدف مطالعه ی حاضر ارزیابی تاثیر تمرین تداومی هوازی و تناوبی شدید بر مقادیر AQP7 بافت چربی و AQP9 بافت کبد موش های صحرایی تغذیه شده با غذای پرچرب بود. مواد و روش ها: 48 سر موش صحرایی نر ویستار (6-4 هفته ای) به صورت تصادفی ابتدا به دو گروه غذای نرمال (24سر) و غذای پرچرب (24سر) و 10 هفته بعد از مداخله غذایی، گروه ها مجددا به سه گروه کنترل (8 سر)، تمرین تناوبی (8 سر) و تمرین هوازی (8 سر) تقسیم شد. برنامه ی گروه های تمرین هوازی شامل دویدن با سرعت 20 متر در دقیقه و برنامه تمرین تناوبی شدید شامل 6 وهله فعالیت 3 دقیقه ای (40 متر در دقیقه) و فاصله استراحت 3 دقیقه (10 متر در دقیقه) به مدت 10 هفته (5 روز در هفته) بر روی نوارگردان جوندگان با شیب 15% بود. مقادیر AQP7 بافت چربی، AQP9 بافت کبد و انسولین پلاسمایی به روش الایزا اندازه گیری شد. سطوح گلوکز، انسولین، پروفایل لیپیدی پلاسما و شاخص مقاومت به انسولین نیز بررسی شد. یافته ها: مصرف غذای پرچرب باعث افزایش وزن بدن، وزن چربی اپیدیدیمال و زیرپوستی، وزن کبد، سطوح انسولین پلاسما و شاخص مقاومت انسولینی شد (05/0P<). مصرف غذای پرچرب همچنین باعث کاهش معنی دار مقادیر AQP7 بافت چربی اپیدیدیمال (003/0P=) و زیرپوستی (009/0P=) و کاهش میزان AQP9 بافت کبد (117/0= P) شد. تمرین هوازی باعث افزایش مقادیر AQP7 بافت چربی اپیدیدیمال (003/0P=)، اما هر دو نوع تمرین هوازی (0001/0> p) و تناوبی شدید (001/0=P) باعث کاهش میزان این پروتئین (AQP7) در بافت چربی زیرپوستی شدند. اثر تعاملی غذای پرچرب و تمرین هوازی بر مقادیر آکواپورین9 بافت کبد معنی دار بود (010/0P= ). تمرین تناوبی شدید نیز باعث کاهش مقادیر آکواپورین9 بافت کبد شد (037/0P= ). برنامه های تمرینی منجر به بهبود سطوح گلوکز، انسولین، پروفایل لیپیدی پلاسما و شاخص مقاومت به انسولین شد (05/0P<). نتیجه گیری: این نتایج نشان می دهد تمرینات ورزشی ممکن است با افزایش مقادیر AQP7 بافت چربی اپیدیدیمال و کاهش میزان AQP7 بافت چربی زیرپوستی و AQ