17 بهمن 1401
احمد غني پور ملكشاه

احمد غنی پور ملکشاه

مرتبه علمی: دانشیار
نشانی: بابلسر، دانشگاه مازندران، دانشکدة علوم انسانی، گروه زبان و ادبیات فارسی.
تحصیلات: دکترای تخصصی / زبان و ادبیات فارسی
تلفن: 35302665
دانشکده: دانشکده ادبیات و زبان های خارجی

مشخصات پژوهش

عنوان عنصر شخصيّت و شخصيّت پردازي در منظومه ي داستاني هفت پيكر نظامي
نوع پژوهش مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها
نظامی؛ هفت پیکر؛ داستان سرایی؛ شخصیّت؛ شخصیّت پردازی«هفت پیکر» نظامی از جمله منظومه­هایی است که به سبب تنوّع شیوه­های شخصیّت پردازی به فضای داستان­های معاصر نزدیک است که تاکنون توجّه چندانی به قابلیّت­های داستانی آن نشده است. از این­رو در این پژوهش، سعی شده است تا روشی توصیفیتحلیلی، عنصر شخصیّت و شخصیت­پردازی در این منظومه بررسی گردد تا به پرسش­های زیر پاسخ داده شود: 1-شخصیّت­ها در منظومهی هفت پیکر چگونه ترسیم شده­اند؟ 2ـ نظامی در هفت پیکر از کدام شیوه­های شخصیّت پردازی سود جسته است؟ دستاورد پژوهش حاکی از آن است که نظامی، ضمن استفاده از شیوه ی شخصیّت­پردازی مستقیم با استفاده از ابزارهایی همچون گفتگو، کنش، نام، رنگ و توصیف توانسته است با شخصیّت­پردازی غیرمستقیم، شخصیّت­های داستانش را به سمت و سوی ذهنیّت مورد نظر خود به خواننده معرّفی کند. شخصیّت اصلی این منظومه بهرام گور است که نظامی در پرداخت آن از تمام ابزارهای شخصیّت­پردازی سود جسته است. گستردگی فضای داستان، موجب خلق شخصیّت­های بی شماری شده است. علاوه بر شخصیّت اصلی، شخصیّت هایی چون شخصیّت­ همراز، شخصیّت فرعی و شخصیّت زنان داستان از
مجله پژوهشنامه ادب غنایی
شناسه DOI
پژوهشگران احمد غنی پور ملکشاه (نفر اول) ، مرتضی محسنی (نفر دوم) ، مرضیه حقیقی (نفر سوم)

چکیده

«هفت پیکر» نظامی از جمله منظومه­هایی است که به سبب تنوّع شیوه­های شخصیّت پردازی به فضای داستان­های معاصر نزدیک است که تاکنون توجّه چندانی به قابلیّت­های داستانی آن نشده است. از این­رو در این پژوهش، سعی شده است تا روشی توصیفیتحلیلی، عنصر شخصیّت و شخصیت­پردازی در این منظومه بررسی گردد تا به پرسش­های زیر پاسخ داده شود: 1-شخصیّت­ها در منظومهی هفت پیکر چگونه ترسیم شده­اند؟ 2ـ نظامی در هفت پیکر از کدام شیوه­های شخصیّت پردازی سود جسته است؟ دستاورد پژوهش حاکی از آن است که نظامی، ضمن استفاده از شیوه ی شخصیّت­پردازی مستقیم با استفاده از ابزارهایی همچون گفتگو، کنش، نام، رنگ و توصیف توانسته است با شخصیّت­پردازی غیرمستقیم، شخصیّت­های داستانش را به سمت و سوی ذهنیّت مورد نظر خود به خواننده معرّفی کند. شخصیّت اصلی این منظومه بهرام گور است که نظامی در پرداخت آن از تمام ابزارهای شخصیّت­پردازی سود جسته است. گستردگی فضای داستان، موجب خلق شخصیّت­های بی شماری شده است. علاوه بر شخصیّت اصلی، شخصیّت هایی چون شخصیّت­ همراز، شخصیّت فرعی و شخصیّت زنان داستان از جمله مباحث مورد توجّه در این مقاله بوده است.