20 بهمن 1401
باقر سيدعليپور

باقر سیدعلیپور

مرتبه علمی: دانشیار
نشانی: دانشگاه مازندران- دانشکده علوم پایه- گروه زیست سلولی و مولکولی-بابلسر- ایران
تحصیلات: دکترای تخصصی / بیوشیمی
تلفن: 01135302405
دانشکده: دانشکده علوم پایه

مشخصات پژوهش

عنوان
بررسی اثرات عصاره زرین گیاه بر کولیت اولسراتیو القا شده توسط استیک اسید در موش های صحرایی نر
نوع پژوهش پایان نامه
کلیدواژه‌ها
زرین گیاه،کولیت اولسراتیو، استیک اسید، گلوتاتیون پراکسیداز، سوپر اکسید دیسموتاز، مالون دی آلدئید
پژوهشگران فرشته صفری (دانشجو) ، باقر سیدعلیپور (استاد راهنما) ، ذکیه کشاورزی (استاد راهنما) ، اباصلت حسین زاده کلاگر (استاد مشاور)

چکیده

کولیت اولسراتیو شامل گروهی از اختلالات التهابی مزمن با اتیولوژی نامشخص است که دستگاه گوارش را درگیر می‎کند . زرین گیاه در بسیاری از شر ایط مانند ترمیم زخم استفاده می‎شود. هدف این تحقیق بررسی اثر عصاره هیدروالکلی زرین گیاه ( Dracocephalum kotschyi) بر میزان ترشح اسید معده و پارامترهای آنتی اکسیدانی در مدل القای کولیت اولسراتیو حاد به روش اسید استیک در موش صحرایی می باشد. در این مطالعه از 48 موش صحرایی نر با و زن20 ± 250استفاده شد که به شش گروه 8 تایی تقسیم شدند که شامل : گروه سالم; گروه کولیت بدون درمان ;گروه درمان با سولفاسالازین mg/kg500; گروه درمان با عصاره زرین گیاه باغلظت mg/kg10; گروه در مان باعصاره mg/kg25; گروه درمان با عصاره زرین گیاه باغلظت mg/kg50 است. برای ایجاد کولیت حیوان را بطور مختصر با اتر بیهوش کرده و یک کاتتر به رکتوم حیوان وارد شده و یک میلی لیتر اسید استیک 4 درصد به درون رکتوم تزریق و بدنبال آن اسید استیک تزریق شده کاملاً پخش شد تا هفت روز درمان های مربوطه را دریافت کردند. سپس روز هشتم جراحی و نمونه گیری انجام ونمونه های بافتی هموژن شدند. اسیدمعده; سطح تیول وMDA ;فعالیت آنزیم های GPXو SOD اندازه گیری شدند. پس از جمع آوری اطلاعات، داده‎های با‎ نرم افزارver 21 SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتند و (05/0p<) معنی دار تلقی شد. نتایج این مطالعه نشان داد درمان با عصاره گیاه زرین میزان اسید معدی را به ترتیب برای گروه کولیت +زرین (mg/kg 25) و گروه کولیت+ زرین ( mg/kg50) به ترتیب (029/0 =p ; 8/4 ±16/19) و (006/0 =p ; 07/3 ±42/15) در مقایسه با گروه کولیت ( 7/7 ±40/43 ) کاهش داد. نتایج حاصل از این تحقیق تغییراتی معنی داری در گروه های مورد مطالعه در سطح تیول نشان داد (005/0=p). سطح تیول در گروه سالم 05/3 ±74/30 بود که بعد از القاء کولیت این مقدار به 86/2 ±31/16 کاهش یافت که تفاوت قابل توجهی و معنی داری با گروه سالم (028/0 =p ) ایجاد کرد. درمان با عصاره گیاه زرین سطح تیول را کاهش داد بطوری که فقط برای گروه کولیت+ زرین با غلظت 50 میلی گرم بر کیلو کرم (001/0 =p ; 4/3 ±49/36) در مقایسه با گروه کولیت (86/2 ±31/16) معنی دار بود. سطح مالون دی آلدئید در گروه کولیت +زرین 25 میلی گرم بر کیلو کرم ( 57/1743 ±00/14679 ) در مقایسه با گروه کولیت القاء شده با اسید استیک( 11/4