1403/03/05
شادمهر میردار

شادمهر میردار

مرتبه علمی: استاد
ارکید:
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس:
دانشکده: دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
نشانی:
تلفن: 01135302254

مشخصات پژوهش

عنوان
تأثیر تمرین عضلات تنفسی در ارتفاع بر مصرف انرژی دمی، اشباع اکسیژن سرخرگی و عملکرد 1500 متر دوندگان استقامت تیم ملی
نوع پژوهش
مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها
تمرین عضلات تنفسی، هایپوکسی، SpO2 ،عملکرد استقامت، مصرف بهینه انرژی
سال 1395
مجله نشريه فيزيولوژي ورزش و فعاليت بدني
شناسه DOI
پژوهشگران روح الله محمدی میرزایی ، شادمهر میردار

چکیده

دف پژوهش حاضر بررسی اثرات یک دوره تمرین عضلات دمی در ارتفاع بر انرژی مصرفی دمی، اشباع اکسیژن سرخرگی و عملکرد دوندگان تیم ملی استقامت بود.12مرد دونده استقامت تیم ملی (سن14/3±41/24سال، قد23/4±50/180سانتیمتر، وزن 46/3± 75/66 کیلوگرم، 07BMI/1±53/20درصد) در شرایط هایپوکسی به طور تصادفی به دو گروه تمرین عضلات دمیIMTو کنترل تقسیم شدند. از آزمودنیها آزمونهای دوی1500متر، حداکثر قدرت عضلات دمی(Index-S ،(انرژِی مصرفی عضلات دمی و SpO2 قبل و 24ساعت بعد انجام شد. برنامه تمرینی شامل تمرینات مشابه تداومی، تناوبی، هوازی و مقاومتی برای هر دو گروه بود. دوندگان، به طور میانگین 16جلسه در هفته به مدت چهار هفته زندگی در ارتفاع، تمرین در ارتفاع و تمرین در پایین (اجرای3 جلسه تمرین فقط روزهای زوج در ارتفاع پایین و ادامه تمرینات به همراه خواب در ارتفاع بالا)در تمرینات حضور یافتند. تمرینات عضلات دمی برای گروه IMT شامل30 تکرار با بینی بسته 2 بار در روز (صبح و عصر) 7 روز هفته به مدت چهار هفته با50 %Index-S اجرا گردید. برای تحلیل دادهها از روش آماری تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر در سطح معنیداری (05/0≤P (استفاده شد. تمرین عضلات دمی منجر به کاهش معناداری در زمان دوی 1500 متر، افزایش قدرت عضلات دمی از قبل تا بعد از تمرین و عدم تفاوت بین گروهی در انرژی مصرفی دو گروه شد. تفاوت معناداری SpO2 مشاهده نگردید (05/0≤P .(به طور کلی به نظر میرسد استفاده از تمرین عضلات دمی به همراه تمرین اختصاصی در شرایط هایپوکسی، موجب افزایش قدرت عضلات دمی، بهبود کار تنفسی، کاهش میزان تهویه و کاهش زمان دوی 1500 متر در ارتفاعات پایینتر میگردد.