1403/04/02
ضیاء فلاح محمدی

ضیاء فلاح محمدی

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید:
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس:
دانشکده: دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
نشانی:
تلفن: 09111127633

مشخصات پژوهش

عنوان
اثر دویدن روی نوارگردان بر سطح IGF-1 در جسم مخطط موش های پارکینسونی شده با القای 6-هیدروکسی دوپامین
نوع پژوهش
مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها
6-هیدروکسی دوپامین، پارکینسون، IGF-1، دوی نوارگردان
سال 1395
مجله مجله پزشكي اروميه
شناسه DOI
پژوهشگران ضیاء فلاح محمدی ، فاطمه میرفخرایی ، اکبر حاجی زاده مقدم ، حسین فلاح محمدی

چکیده

پیش زمینه و هدف: در رابطه با اثر محافظتی ورزش روی فرآیندهای تحلیل عصبی توافق وجود ندارد و مکانیزم های مسئول تاثیر فعالیت های ورزشی در بیماری پارکینسون مشخص نشده است. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر محافظتی چهار هفته دویدن با شدت ملایم روی نوارگردان بر سطح IGF-1، دوپامین و تیروزین هیدروکسیلاز جسم مخطط موش های پارکینسونی شده با تزریق استریوتاکسی سم عصبی 6-هیدروکسی دوپامین به استریاتوم بود. مواد و روش کار: بیماری پارکینسون با استفاده از تزریق 6-هیدروکسی دوپامین به روش استریوتاکسی به جسم مخطط موش های نر نژاد ویستار القاء شد. برای تایید پارکینسونی شدن موش ها از آزمون رفتاری چرخش استوانه استفاده شد. موش های گروه تمرین 30 دقیقه در روز، 5 روز در هفته و 4 هفته روی نوارگردان با سرعت 15 متر بر دقیقه به تمرین پرداختند. اندازه گیری IGF-1، دوپامین و تیروزین هیدروکسیلاز در جسم مخطط به روش الایزا انجام شد. یافته ها: سطح IGF-1، دوپامین و تیروزین هیدروکسیلاز در جسم مخطط در نتیجه تزریق 6-هیدروکسی دوپامین کاهش یافت. اجرای 4 هفته تمرین نوارگردان پیش از تیمار 6-هیدروکسی دوپامین نتوانست از کاهش سطح این پروتئین ها پیشگیری نماید. همچنین نتایج تست استوانه نشان داد که اجرای برنامه دویدن اجباری با شدت ملایم تاثیر پیشگیرانه روی سمپتومهای رفتاری القاء بیماری پارکینسون ندارد بحث و نتیجه گیری: 4 هفته دویدن روی نوارگردان با شدت پایین تاثیر محافظتی بر سمپتومهای رفتاری و تغییرات مولکولی در برابر سم عصبی القاء کننده پارکینسون ندارد. برای نتیجه گیری قطعی در رابطه با استفاده پیشگیرانه از ورزش به عنوان ابزار غیر دارویی حفاظت کننده از سلامت مغز به مطالعات بیشتر با تیمار شدت و مدت متفاوت، نیاز می باشد.