1403/03/09
ولی اله دبیدی روشن

ولی اله دبیدی روشن

مرتبه علمی: استاد
ارکید: 0000-0002-2202-7349
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس:
دانشکده: دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
نشانی:
تلفن: 011-35302201

مشخصات پژوهش

عنوان
اثرات پیش درمان 3 و 6 هفته تمرین استقامتی بر استرس ناشی از دوزهای مختلف دوکسوروبیسین در موش های صحرایی
نوع پژوهش
مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها
HSP72، CAT، دوکسوروبیسین، استرس اکسایشی
سال 1395
مجله مجله علوم پزشكي پارس
شناسه DOI
پژوهشگران شبنم جمالی ، ولی اله دبیدی روشن ، سمانه افشان

چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر، تاثیر پیشگیرانه 3 و 6 هفته تمرین هوازی بر تغییرات مقادیر HSP72 و CAT بافت کبد موش های صحرایی نر در پی تزریق حاد دوکسوروبیسین با دوزهای 10 و یا 20 میلی گرم بر کیلوگرم بود. روش شناسی: جامعه ی آماری این پژوهش شامل 72 سر موش صحرایی نر 60 روزه که به طورتصادفی به دو گروه کنترل و تمرین تقسیم شدند. سپس گروه های تمرین به گروه های تمرینی3 و 6 هفته ای تقسیم شدند. .در پایان دوره ی تمرینی گروه های تمرینی نیز بطور تصادفی به زیر گروه های (دوز 10 میلی گرم بر کیلوگرم دوکسوروبیسین و دوز 20 میلی گرم بر کیلوگرم دوکسوروبیسین و سالین) تقسیم شدند. پس از گذشت 24 ساعت از آخرین جلسه ی تمرینی، دوکسوروبیسین با دوز های مشخص (10 و 20 میلی گرم بر کیلوگرم) و سالین 9/0 درصد به شکل زیر صفاقی تزریق شد. پس از بافت برداری از طریق روش الایزا سطوح HSP72 و CAT بافت کبد اندازه گیری شد. نتایج: افزایش معنادار مقادیر HSP72 در گروه C/DXR20نسبت به گروه C/SAL دیده شد. تزریق دوز 20 میلی گرم بر کیلوگرم پس از تمرین های 3 و 6 هفته ای باعث افزایش معنادار CAT نسبت به گروه های (3wEX/SAL) و (6wEX/SAL) گردید. نتیجه گیری: بهره گیری از شیوه های غیردارویی مانند تمرینات استقامتی میان مدت و کوتاه مدت قبل از تزریق داروی دوکسوروبیسین می تواند از طریق افزایش مکانیزم های حمایتی و کاهش استرس اکسایشی از سمیت کبدی ناشی از دارو بکاهد و به عنوان یک رویکرد پیشگیرانه قبل از درمان دوکسوروبیسین مورد استفاده قرار گیرد.