1403/03/11
ولی اله دبیدی روشن

ولی اله دبیدی روشن

مرتبه علمی: استاد
ارکید: 0000-0002-2202-7349
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس:
دانشکده: دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
نشانی:
تلفن: 011-35302201

مشخصات پژوهش

عنوان
اثرات دو نوع ریکاوری فعال با و بدون کراتین بر شاخص های التهابی و عملکرد بدنی زنان جوان متعاقب وهله های شنای بیشینه
نوع پژوهش
مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها
التهاب عروقی، مولکول های چسبان عروقی، مکمل کراتین، ریکاوری فعال، عملکرد بدنی، شنای تناوبی
سال 1395
مجله مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان
شناسه DOI
پژوهشگران سید پریا برزنجه ، ولی اله دبیدی روشن

چکیده

زمینه و هدف: هدف از این تحقیق بررسی اثرات ریکاوری فعال داخل و خارج آب با و بدون مصرف کراتین منوهیدرات بر برخی شاخص های التهابی و عملکرد بدنی پس از شش وهله شنای تناوبی بیشینه در زنان جوان بود. روش بررسی: در یک پژوهش نیمه تجربی 16 شناگر سالم غیرنخبه به طور تصادفی به دو گروه ریکاوری فعال داخل و خارج تقسیم شدند و شش وهله شنای سرعتی 50 متر را با فاصله استراحتی 120 ثانیه ای به صورت فعال در داخل و خارج آب اجرا کردند. آزمودنی ها، چهار بار در روز به مدت شش روز مکمل گیری شدند. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از آنالیز واریانس دو طرفه و آزمون بونفرونی همچنین، آزمون t مستقل در سطح 05/0P< انجام شد. یافته­ها:. نتایج نشان داد بین اثر ریکاوری داخل آب یا خارج آب بر میزان IL-6(110/0P=) و VCAM1(622/0P=) متعاقب اجرای وهله­های مکرر شنای تناوبی بیشینه تفاوت معنی­داری مشاهده نشد. با وجود این، سطوح IL-6 (042/0P=) و VCAM1 (012/0P=) تفاوت معنی­داری در درون گروه­ها پس از مکمل­گیری کراتین نشان داد. در گروه ریکاوری داخل آب تغییرات درصد کاهش سرعت بعنوان شاخص خستگی پس از دوره مکمل­گیری کراتین نسبت به قبل از دوره مکمل­گیری تفاوت معنی داری داشت (01/0˂p). در گروه ریکاوری خارج آب پس از دوره مکمل­گیری کراتین نسبت به قبل از دوره مکمل­گیری به لحاظ آماری تغییری معنی داری ایجاد نشد (155/0p=). نتیجه گیری: ریکاوری بویژه از نوع داخل آب پس از مکمل­گیری کوتاه مدت کراتین موجب تعدیل التهاب سیستمیک و بهبود عملکرد بدنی متعاقب فعالیت های تناوبی شدید می گردد.