1403/04/01
سید حسن حسینی مقدم

سید حسن حسینی مقدم

مرتبه علمی: استادیار
ارکید: 7174-8497-0001-0000
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس:
دانشکده: دانشکده حقوق و علوم سیاسی
نشانی: بابلسر - بلوار شهید ذوالفقاری - پردیس دانشگاه مازندران - دانشکده حقوق و علوم سیاسی.
تلفن: 011-35302170

مشخصات پژوهش

عنوان
تأملی فقهی حقوقی بر سکوت مقنن نسبت به زمان انتقال مالکیت عین در عقد فضولی
نوع پژوهش
مقاله ارائه شده
کلیدواژه‌ها
عقد فضولی، ناقلیت، کشف حکمی، اعلام رضا، عین، منافع.
سال 1401
پژوهشگران سید حسن حسینی مقدم ، مازیار راستبد

چکیده

طبق ماده 258 قانون مدنی در عقد فضولی، اثر اجازه مالک نسبت به عقد در خصوص منافع ،از زمان انعقاد است و این گونه نیست از هنگام اجازه، بر عقد این اثر بار گردد. لیکن قانون نسبت به اثر اجازه بر عین مال سکوت نموده است. این سکوت ممکن است حمل بر پذیرش نظریه کشف حکمی گردد. از سوی دیگر ممکن است گفته شود منفعت از عین تبعیت می نماید و در این صورت به نظریه کشف حقیقی نزدیک شد. اما مشخص نیست که تنفیذ را در عقد فضولی باید مانند معاملات اکراهی نوعی اعلام الحاق رضای مالک به قصد فضول دانست تا اجزای اراده در تشکیل عقد کامل شود یا آنکه تنفیذ مالک، تنها اعلام رضا به منظور پذیرش مضمون عقد شکل گرفته از سوی فضول و قبول انتساب اثر حاصل از معامله به مالک تلقی می گردد؟ در این مقاله بنحو تحلیلی - توصیفی بررسی خواهد شد ، رضای مالک در عقد فضولی همانند اعلام رضای مالک در عقد اکراهی نیست تا جزء ارکان عقد برای انتقال اثر باشد ، بلکه اعلام رضای ساده مالک جهت پذیرش مضمون عقد و انتساب اثر آن است و زمان انتقال مالکیت عین و منافع هم زمان با اقدام فضول در انعقاد معامله به عمل می آید و یافته های پژوهش نشان می دهد، حکم مواد 258 و 247 ق.م. با ماده 191 ق.م. مجموعاً همسو می باشد واعلام رضای مالک درمقوله عقد اکراهی متفاوت از عقد فضولی از حیث میزان اثرگذاری است.