20 بهمن 1401
مرتضي محسني

مرتضی محسنی

مرتبه علمی: استاد
نشانی: بابلسر-دانشگاه مازندران-دانشکده علوم انسانی و اجتماعی- گروه زبان و ادبیات فارسی-مرتضی محسنی
تحصیلات: دکترای تخصصی / زبان و ادبیات فارسی
تلفن: 01135303110
دانشکده: دانشکده ادبیات و زبان های خارجی

مشخصات پژوهش

عنوان شگردهاي بديع لفظي در داستان هاي بهمنياري و ضرب المثل هاي مازندراني
نوع پژوهش مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها
مَثل، داستان نامه بهمن یاری، ضرب المثل فارسی، ضرب المثل مازندرانی، بدیع لفظی.
مجله مطالعات زبانی و بلاغی
شناسه DOI 10.22075/jlrs.2018.15774.1295
پژوهشگران علی رزاقی شانی (نفر اول) ، احمد غنی پور ملکشاه (نفر دوم) ، مرتضی محسنی (نفر سوم) ، مسعود روحانی (نفر چهارم)

چکیده

موضوع این مقاله، شگردهای بدیع لفظی در داستاننام بممنااری و ضر المث های مازندران ی است. مَث ها به عنوان یکی از بخشهای ادباّات عاماانه، گرچه در ظاهر از آرایه های زیاایی شناسی بدورند، کمتر مَثلی را میتوان یافت که از شگردهای بلاغی بیبمره باشد. یکی از عوام مممّی که ساب زیاایی و اثرگذاری مث میشود، آرایههای لفظی است. در این نوشتار، شگردهای بدیع لفظی در 6206 مث داستاننام بممنااری و 0206 مث مازند رانی از فرهن مث های مازندرانی مطیفی انطاری با روش مقایسه و توصاف و تحلا محتوا، با توجّه به منابع کتابخانهای بررسی و تحلا گردید و این نتاجه حاص شد که بهکارگاری شگرد های بدیع لفظی ، بر بلاغت، تیثارگذاری و زیاایی مَث های داستاننامه و مازندرانی افزوده و ساب شمرت و رواج آنها گردیده است. از مجموع آمار آرایههای بدیع لفظی، تکرار و تطدیر، بالاترین بسامد و طرد و عکس، پایانترین بسامد را در بلاغت مَث ها داشته است. تعداد آرایهها در مث های داستاننامه باشتر از مث های مازندرانی است. در مث های مازندرانی، تنوّع آرایهها کمتر است و آرایههای سادهتر و محسوستر به کار رفتهاند؛ این امر، نشان آن است که گویندگان مث فارسی از دانش ادبی باشتری نسات به گویندگان مث مازندرانی برووردار بودهاند؛ الاتّه منظوم بودن بروی از مث های داستاننامه در این امر بیتیثار ناوده است